Ons hart huilt

Wat een jaar geleden begon als een leuke, ambitieuze en spannende uitdaging, met een onzekere uitkomst over de uitvoerbaarheid in tijd en geld, is verworden tot een prachtig project in de kom van het Trapezium, genaamd het Stijlpaviljoen. In minder dan een half jaar is er vanaf 0 keihard gewerkt aan een project waaraan 20 kunstenaars deelnemen. Twintig enthousiaste, beregoede kunstenaars, sommigen al door de wol geverfd, anderen hard timmerend aan de weg en zelfs een drietal kunstenaars die nog niet eens afgestudeerd zijn aan de kunstacademie, maar al wel ontzettend ambitieus en veelbelovend.

Inmiddels is de opening al weer twee maanden geleden en wordt de houdbaarheid van het Stijlpaviljoen de laatste weken flink op de proef gesteld. Kunstwerken worden gemolesteerd en er wordt zelfs gestolen. De schade na twee vernielrondes bedraagt op dit moment zo’n €6000. De zonnepaneel-installatie is gestolen waardoor twee kunstwerken niet meer kunnen functioneren en degene die de installatie aan ons heeft uitgeleend behoorlijk wordt gedupeerd.

 

 

Op zaterdagochtend even de boel inspecteren, om wat rommel op te ruimen en aan te vegen, om daarna te genieten van de prachtige kunstwerken, een praatje te maken met passanten en de daklozen die met heel veel liefde voor het paviljoen zorgen, is opeens veranderd in een buikpijn veroorzakende martelgang. Vandaag lag er overal glas omdat er wederom ruiten uit het kunstwerk van Jason van der Woude kapot zijn gegooid, is er met verf rondgestrooid en is het kunstwerk van Lente Brugge voor de zoveelste keer kapot gemaakt. Het was een zonnige ochtend, maar het paviljoen huilde en wij huilden een beetje mee.

Nou kun je natuurlijk zeggen dat je had kunnen weten dat de kunstwerken vernield zouden gaan worden omdat het in de openbare ruimte staat, er geen beveiliging is en er geen camera’s hangen…tja, dat hadden we kunnen weten. Dan hadden we er een hek om heen kunnen zetten, maar dan had iedereen daar weer van gezegd dat kunst toegankelijk moet zijn voor iedereen…wat ook zo moet zijn, overal en altijd! Bovendien is dat juist steeds de bedoeling geweest van het Stijlpaviljoen: een open en vrij te betreden plek om te genieten van de kunst, de omgeving en het paviljoen. Nu bereiken ons berichten dat het er steeds ‘unheimischer’ is doordat er vernielingen plaats vinden. Gaan we het nu beter beveiligen? Nee! Gaan we de boel weer opkalefateren? Ja? Blijven we dat tot in lengte van dagen doen? Nee!

Vanaf vandaag is het klaar met de vernielingen, want Amersfoort gaat laten zien dat ze dit niet pikken! Amersfoort gaat laten merken dat ze wel iets om kunst geven, dat ze het leuk vinden dat dit soort rauwe, maar o zo prachtige projecten moeten kunnen en dat dat van iedereen is en dat we daar dus met respect mee omgaan!!!

Toch? Amersfoort???

Mayke, Robert en Henk